[[{"content_id":569747,"content_number":0,"portal_id":57,"lang_id":"fa","content_title":"شهادت مظلومانه اولین شهید محراب حضرت علی (ع)، بزرگ مرد تاریخ بشریت بر عموم مسلمین جهان تسلیت باد","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"مردی بود از قبیله آفتاب با دلی به وسعت‏ بی‏کرانه ‏ها\r\n\r\nاو را نه زمانه می‏ شناختش، نه زمانیان\r\n\r\nاندیشناک بود بر قوم خویش‏ و بر ابنای روزگار و\r\n\r\nبیمناک بر هوس هایی که چشم های بصیرت را به یغما برده بود. \r\n\r\nبه قدری که بر سرگذشت پیشینیان آگاه بود، بر سرنوشت آیندگان نیز اندیشه می‏ کرد...\r\n\r\nچه شامگاهان که سر بر بالین آسایش نمی ‏نهاد مگر با قیام و قعود عارفانه ‏اش\r\n\r\nو چه صبحگاهان که برنمی‏ خاست جز با کمر بستن به خدمت خلق\r\n\r\nبه که می‏ مانست که کسی را با وی مانندی نبود و که چون او می‏ دانست که دانای اسرار مگو او بود.\r\n\r\nدر شجاعتش همه دانند که اسد بیشه فتوت‏ بود و\r\n\r\nبر عدالتش همه معترف، تا بدانجا که شهید عدالت‏ نام‏ گرفت.\r\n\r\nهیچ کس، چون او آن مقام نیافت، کعبه به یمن قدمش چاک می‏زند و مسجد به خونش، غسل طهارت می ‏کند.\r\n\r\nکدام مرشد و مرادی توانی یافت چون محمد که در لیله‏ المبیت پیش مرگی او کند و کدام همسری توانی جست جز فاطمه که کوثر در شان اوست. \r\n\r\nدر نبرد هماوردی نداشت و در دوستی، نظیری نه!\r\n\r\nروح بی‏قرارش جز درگاه نیایش، قرار نمی‏ یافت، لطایف حکمی و آیات قرآنی حد کلام او بود\r\n\r\nو عمل به احکام آن،\r\n\r\nمرام او... \r\n\r\nدرس آموخته مکتب وحی بود و شکوه دین، جلوه‏ای از شگفتی‏ های او. به برق نگاهی، رعدی در دلها برمی‏ فروخت و به اشاره سرانگشتی، مس وجود، طلای حقیقت می ‏شد و ... \r\n\r\nاما آیا از غربت این اول مظلوم عالم همه شنیده‏ای:\r\n\r\nاز نجوای شبانه‏اش با چاه.\r\n\r\nاز گریه ‏های غریبانه‏اش در نماز.\r\n\r\nاز شکیبایی ۲۵ سال، سکوت و خانه ‏نشینی.\r\n\r\nاز تازیانه‏ های ناجوانمردانه‏ای که بر پیکر فاطمه‏ اش زدند.\r\n\r\nاز طعنه ‏ها و سبک ‏سری‏هایی که چون گرز گران بر سرش می‏ک وفتند. و بیش از همه...\r\n\r\nتنهایی غریبانه علی\r\n\r\nآن هم بعد از عروج مردی که وجودش از او هست ‏یافت و مرگ بانویی که هماره یکتا انیس و مونس او بود. \r\n\r\nدیگر برای علی جز اندوه و تنهایی و غریبی چیزی نمانده است;\r\n\r\nدیگر کسی را هماورد و همتای او نیست. \r\n\r\nاو در این عالم تنها بود، مظلوم زیست و مظلومانه نیز زندگی را بدرود گفت.\r\n\r\n ","content_html":"

مردی بود از قبیله آفتاب با دلی به وسعت‏ بی‏کرانه ‏ها<\/span><\/p>\n\n

او را نه زمانه می‏ شناختش، نه زمانیان<\/span><\/p>\n\n

اندیشناک بود بر قوم خویش‏<\/strong> و بر ابنای روزگار و<\/strong><\/span><\/p>\n\n

بیمناک بر هوس هایی که چشم های بصیرت را به یغما برده بود. <\/span><\/span><\/p>\n\n

به قدری که بر سرگذشت پیشینیان آگاه بود، بر سرنوشت آیندگان نیز اندیشه می‏ کرد...<\/span><\/span><\/p>\n\n

چه شامگاهان که سر بر بالین آسایش نمی ‏نهاد مگر با قیام و قعود عارفانه ‏اش<\/span><\/p>\n\n

و چه صبحگاهان که برنمی‏ خاست جز با کمر بستن به خدمت خلق<\/span><\/p>\n\n

به که می‏ مانست که کسی را با وی مانندی نبود و که چون او می‏ دانست که دانای اسرار مگو او بود.<\/span><\/span><\/p>\n\n

در شجاعتش همه دانند که اسد بیشه فتوت‏<\/strong> بود و<\/span><\/p>\n\n

بر عدالتش همه معترف، تا بدانجا که شهید عدالت‏<\/strong> نام‏ گرفت.<\/span><\/span><\/p>\n\n

هیچ کس، چون او آن مقام نیافت، کعبه به یمن قدمش چاک می‏زند و مسجد به خونش، غسل طهارت می ‏کند.<\/span><\/span><\/p>\n\n

کدام مرشد و مرادی توانی یافت چون محمد که در لیله‏ المبیت پیش مرگی او کند و کدام همسری توانی جست جز فاطمه که کوثر در شان اوست. <\/span><\/span><\/p>\n\n

در نبرد هماوردی نداشت و در دوستی، نظیری نه!<\/span><\/span><\/p>\n\n

روح بی‏قرارش جز درگاه نیایش، قرار نمی‏ یافت، لطایف حکمی و آیات قرآنی حد کلام او بود<\/span><\/p>\n\n

و عمل به احکام آن،<\/span><\/p>\n\n

مرام او... <\/span><\/span><\/p>\n\n

درس آموخته مکتب وحی بود و شکوه دین، جلوه‏ای از شگفتی‏ های او. به برق نگاهی، رعدی در دلها برمی‏ فروخت و به اشاره سرانگشتی، مس وجود، طلای حقیقت می ‏شد و ... <\/span><\/span><\/p>\n\n

اما آیا از غربت این اول مظلوم عالم همه شنیده‏ای:<\/span><\/span><\/p>\n\n

از نجوای شبانه‏اش با چاه.<\/span><\/span><\/p>\n\n

از گریه ‏های غریبانه‏اش در نماز.<\/span><\/span><\/p>\n\n

از شکیبایی ۲۵ سال، سکوت و خانه ‏نشینی.<\/span><\/span><\/p>\n\n

از تازیانه‏ های ناجوانمردانه‏ای که بر پیکر فاطمه‏ اش زدند.<\/span><\/span><\/p>\n\n

از طعنه ‏ها و سبک ‏سری‏هایی که چون گرز گران بر سرش می‏ک وفتند. و بیش از همه...<\/span><\/span><\/p>\n\n

تنهایی غریبانه علی<\/strong><\/span><\/p>\n\n

آن هم بعد از عروج مردی که وجودش از او هست ‏یافت و مرگ بانویی که هماره یکتا انیس و مونس او بود. <\/span><\/span><\/p>\n\n

دیگر برای علی جز اندوه و تنهایی و غریبی چیزی نمانده است;<\/span><\/span><\/p>\n\n

دیگر کسی را هماورد و همتای او نیست. <\/span><\/span><\/p>\n\n

او در این عالم تنها بود، مظلوم زیست و مظلومانه نیز زندگی را بدرود گفت.<\/span><\/span><\/p>\n\n

 <\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2021-05-03 13:43:26","content_date_event":"2021-05-03 13:43:26","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2021-05-03 14:07:16","content_date_register":"2021-05-03 14:04:30","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":15403,"eid":15403,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/57\/attach\/202105\/359795_3291941392_150_150.webp","300":".\/cache\/57\/attach\/202105\/359795_3291941392_300_300.webp","400":".\/cache\/57\/attach\/202105\/359795_3291941392_400_400.webp","600":".\/cache\/57\/attach\/202105\/359795_3291941392_600_600.webp","900":".\/cache\/57\/attach\/202105\/359795_3291941392_900_900.webp","1200":".\/cache\/57\/attach\/202105\/359795_3291941392_960_960.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":3291941392,"files":{"original":{"url":".\/file\/57\/attach\/202105\/359795_3291941392.jpg","width":960,"height":960,"size":0}}}]}]]